|
PRAG
"dünyayı hiç böyle hayal etmemiştik biz! iyiydik, yoksul değildik bu kadar değildik hiç; adam çoktu, zaman çoktu, hayal çok daha çoktuk dünyanın az olduğu zamanlar yeni bir hayal çıkıncaya kadar şehirde yine aynı gözlerle dolup taşardı sinemalar filme gitmezdik ki biz bir hayal seyrederdik! uçaklar üstümüzden uçuyordu, o kadar vapurlar dalgacı, trenler kederli oluyordu, hiç kanatlanmazdık ki biz ulaşmak için ayrılanlar filmin sonunda nasılsa kavuşuyordu! ulaşmak kolay şimdi kavuşmaksa zor dünya yollara düşmüş herkes gidiyor... nereye? bir hayal arası bile vermeden bir filmden diğerine koşturur gibi böyle? bir şehre gitmezdik ki biz bir hayale giderdik! gözlerim dolup taşıyorsa yeniden, ne filmin sonu acıklı ne de geri dönüyor şehirlerin ruhu, gözlerinde bir şehrin çocukluğunu gördüm ben, adam gibi biri kadının hayalini paylaşıyordu...
prag için iki hayal, siyah-beyaz olsun lütfen!"
|